‏ </p>

<p>‏ ‏(2)تعيين موقعيت بهينه مهار بازويي در ساختمان هاي بلند 11 w - word (..DOC) - مدیریت -

قسمتی از متن :

1

‏

‏تعیین موقعیت بهینه مهار بازویی در ساختمان های بلند

‏مرتضی کاظمی تربقان،دانشجوی کارشناسی ارشد سازه،دانشگاه علوم وفنون مازندران

‏ ‏چكيـده

‏سازه های بلند دارای فرم های سازه ای مختلفی می باشد.‏يكي‌ از‌ اين‌ فرم‌هاي‌ سازه‌اي‏،‏‌ سازه‌هاي‌ با مهار‌ بازويي‌ مي‌باشد‌ اين فرم‌ سازه‌اي‌ داراي‌ يك‌ هسته مركزي‌ كه متشكل‌ از ديوارهاي‌ برشي‌ و يا قاب‌‌هاي‌ مهار‌بندي‌ شده‌ مي‌باشد، كه هسته مركزي‌ توسط‌ خرپاهاي‌ باز‌و مانند‌ يا شاه‌ تيرها‌‏یی‏ به‏ نام مهار بازویی به‏ ستون‌هاي‌ خارجي‌ متصل‌ مي‌شود.‏این مهارها از چرخش هسته جلوگیری می کنند و باعث می شوند که تغییر مکان های جانبی و لنگر های هسته از حالتی که به تنهایی بارها را تحمل می کند کمتر گردد.از ‏سازه‌هايي‌ كه اين فرم‌ سازه‌اي‌ را دارا بودند‌ مي‌توان به ساختمان‏ ‏‌WTC‏ ‏در آمريكا‌ اشاره نمود.

‏در اين ‏پژوهش‏ موقعيت‏‌‏ بهينه‏‌‏ مهار‏‌‏ بازويي‏‌‏ با استفاده از روش‏‌‏هاي متعارف‏‌‏ موجود‏ درحالت های استفاده از یک و دو مهار بازویی‏ مورد مطالعه و بررسي قرار ‏گرفته است.همچنین تاثیر ‏انواع بارگذاری جانبی بر این موقعیت بهینه نیز مورد ارزیابی واقع شده است.

‏پارامتری که مبنای تعیین این موقعیت بهینه قرارگرفته شده است،تغییر مکان‏ جانبی ‏بالای سازه می باشد.

‏کلمات کلیدی‏:مهار بازویی،قاب محیطی‏،هسته،موقعیت بهینه

‏مقدم‏ـ‏ه

‏هنگامي كه فرم سازه‌اي،‏شامل‏ قاب محيطي و هسته مي‌‌باشد، جهت انتقال نيروها از قاب محيطي به هسته بايستي از يك تير عميق به نام مهار بازويي استفاده نمود. هنگامي كه ساختمان تحت اثر بار افقي قرار مي‌گيرد، مهارهاي بازويي از چرخش هسته جلوگيري مي‌كنند و باعث مي‌شوند كه تغيير مكان‌هاي جانبي و لنگرهاي هسته از حالتي كه به تنهايي بارها را تحمل مي‌كند كمتر گردد‏.یکی از مهم ترین ‏ ‏مسا یل در این ف‏رم سازه ای تعیین موقعیت بهینه مهار بازویی ‏

‏می باشد.در این پژوهش سعی شده است این موقعیت با استفاده از روش های متعارف موجود تعیین گردد.هم چنین اثر انواع بارگذاری بر موقعیت بهینه مهار بازویی مورد بررسی قرارگرفته شده است.نرم افزار استفاده شده جهت آنالیز ETABS‏ می باشد.‏شايان ذكر است، پارامتري كه مبني تصميم‌گيري در تعيين موقعيت بهينه مهار بازويي در اين

11

‏پژوهش‏ قرار گرفته است، تغيير مكان افقي بالاي سازه مي‌باشد.

‏فرضيات آنالي‏ـ‏ز

‏1ـ رفتار سازه الاستيك خطي در نظر گرفته شده است.

‏2ـ از سختي خمشي كف‌‌ها صرف‌نظر شده است.

‏3ـ مهارهاي بازويي به صورت صلب، به هسته ‏

‏و هسته به صورت صلب، به پي متصل شده است.

‏4ـ خواص هندسي مقطع هسته، ستون‌ها و مهارهاي بازويي، در راستاي ارتفاع يك‏‌‏نواخت ‏

‏در نظر گرفته شده است.

‏5ـ مهار بازويي صلب در نظر گرفته شده است.

‏با فرض‌هايي انجام شده، مدل تحليلي براي مثال مزبور، يك تيره طره مقيد بوده، كه مي‌توان ‏

‏از روش‌هاي كلاسيك ‏موقعيت بهينه مهار بازويي‏

‏ را تعيين نمود.

‏تعيين موقعيت‌ بهينه‌ مهار بازويي

‏در ابتدا، روابط كلي جهت تعيين موقعيت بهينه مهار بازويي ارائه شده است. و سپس اين موقعيت بهينه در حالت‌هاي مختلف و براساس روابط ارائه شده تعيين مي‌گردد.

‏تعيين لنگرگيرداري اعمالي از مهار بازويي به هسته

‏براي نشان دادن روش آناليز، از يك سازه با دو مهار بازويي استفاده شده است ‏(‏شكل‏1‏). آناليز سازه‌ها‏ي‏ي با كمتر يا بيشتر از دو مهار بازويي را نيز مي‌توان براساس همين روش محاسبه نمود.

‏جهت بدست آوردن لنگر گيرداري اعمالي از مهار بازويي به هسته، از روابط سازگاري تعادل بين چرخش هسته و چرخش مهار بازويي در هر تراز مهار بازويي استفاده مي‌شود. چرخش هسته برحسب تغيير شكل خمشي آن، و چرخش مهاربازويي برحسب تغيير شكل‌هاي محوري ستون‌ها و خمش مهار تعريف مي‌گردد.‏ [1]

‏شكل‏‌‏1ـ سازه‏‌‏ با دو مهار‏‌‏بازويي

‏ميزان چرخش هسته را مي‌توان با استفاده از روش لنگر ـ سطح در ترازهاي مختلف تعيين نمود.

‏(1)