خریدار گرامی شما میتوانید فایل (سؤالهاي رايج مادران باردار از روش زایمان در آب) را ویرایش کنید.

سؤالهاي رايج مادران باردار از روش زایمان در آب - word (..doc) - دانلود,مقاله,سؤالهاي,رايج,مادران,باردار,از,روش,زایمان,در,آب,دانلود

قسمتی از متن :

‏- سؤالهاي رايج مادران باردار از روش «زايمان در آب»

‏-‏ نوزاد چگونه زير آب تنفس مي‏‌‏كند؟

‏-‏ ‏آيا امكان عفونت براي نوزاد و مادر وجود دارد؟

‏-‏ موارد اورژانس چگونه زير آب رسيدگي مي‏‌‏شوند؟

‏-‏ خانم باردار چه زماني وارد آب شود؟

‏-‏ آيا جفت در آب زايمان مي‏‌‏شود؟

‏-‏ آيا امكان دارد آب آلوده شود؟

‏-‏ دماي آب در زمان ليبر و زايمان چقدر مي‏‌‏باشد؟

‏-‏ كنترانديكاسيونهاي زايمان در آب چيست؟

‏-‏ شناي نوزادان

‏- مهمترين علت انتخاب روش زايمان در آب چيست ؟

‏-‏ ‏آيا در آب مي‌توان تغيير وضعيت نشستن داد؟

‏- آيا استفاده از نوشيدني مجاز است؟

‏-‏ پروتكل زايمان در آب چيست؟

‏ 

‏- نوزاد چگونه زير آب تنفس مي‌كند؟

‏

‏اين يكي از ابتدائي‌ترين سئوالاتي است كه اكثر مردم مي‌پرسند. درك اينكه چگونه يك نوزاد براي اولين بار نفس مي‌كشد، كمك مي‌كند تا هر گونه ترس، در ارتباط با ‌خطرناك بودن زايمان در آب از بين برود. زماني كه جنين در رحم قرار دارد، هيچ تماسي با هوا ندارد و نيازي به نفس كشيدن ندارد. بنابراين ريه‌هاي جنين هنوز كار نمي‌كنند تا اينكه متولد مي‌شود و شروع به نفس كشيدن مي‌كند. يك جنين در رحم توسط خون اكسيژنه كه از طريق جفت و بندناف از مادرش دريافت مي‌كند، تنفس مي‌كند. قلب جنين، خون اكسيژنه را به سرتاسر بدنش پمپ مي‌كند. زماني كه خون از اكسيژن خالي مي‌شود و پر از مواد زائد مي‌شود، از طريق بند ناف و جفت به مادر برمي‌گردد. خون تصفيه مي‌شود و دوباره توسط مادر اكسيژن مي‌گيرد و به جنين برمي‌گردد.

فقط تماس پوست نوزاد تازه متولد شده با هوا نيست كه روند فيزيولوژيك پيچيده‌اي كه منتهي به اولين تنفس مي‌شود را فعال مي‌كند. تصور مي‌شود كه تغيير در فشار و دماي هوا كه احتمالاً توسط لبها و بيني نوزاد حس مي‌شود، مكانيسم تنفس را فعال مي‌كند. در طول چند ثانيه اول بعد از تولد، هنگاميكه نوزاد زير آب قرار دارد، او مطمئناً نمي‌تواند شروع به تنفس كند و اكسيژن را از طريق بند ناف از مادرش دريافت مي‌كند.

‏ورود نوزاد در آب، يك محيطي مشابه دوران بارداري كه جنين در داخل مايع آمينوتيك است را فراهم مي كند. بنابراين تنفس نوزاد مشابه دوران بارداري كاملا مهار است و خطر آسپيراسيون آب براي نوزاد وجود ندارد. در حالي كه تماس نوزاد با هوا و تغيير دما باعث شروع تنفس نوزاد ‏ ‏مي شود. از اين زمان به بعد نوزاد ديگر نبايد داخل آب قرار گيرد و بلافاصله از آب خارج مي شود. از جمله عواملي كه مهاركننده تنفس در زير آب است عبارتند از :

1ـ جنين در رحم از طريق جفت و بند ناف اكسيژن رساني مي‏‌‏شود. حركات رتيميك تنفسي جنين توسط ديافراگم و عضلات بين دنده‏‌‏ائي است، كه 24-48 ساعت قبل از شروع ليبر، سطح پروستاگلندين E2‏ مترشحه از جفت افزايش يافته و باعث آهسته شدن يا متوقف شدن حركات تنفسي جنين مي‏‌‏شود (FBM‏) يعني در موقع زايمان عضلات تنفسي جنين فعال نيستند.

2ـ اختلاف دما يك عامل مهم ديگر است. زمانيكه جنين از مايع آمنيوتك مادر به مايع با همان دما وارد مي‏‌‏شود، نوزاد تغييري را دريافت نكرده و بنابراين تنفس او شروع نمي‏‌‏شود. يعني خود اختلافت دما مي‏‌‏تواند بعنوان آغازگر تنفس مطرح شود.

3ـ آب يك مايع هيپوتونيك است در حاليكه مايع ششي جنيني يك محلول هيپرتونيك است. محلول هيپرتونيك بعلت دانسيته بيشتر مانع ورود مايع هيپوتونيك مي

‏- سؤالهاي رايج مادران باردار از روش «زايمان در آب»

‏-‏ نوزاد چگونه زير آب تنفس مي‏‌‏كند؟

‏-‏ ‏آيا امكان عفونت براي نوزاد و مادر وجود دارد؟

‏-‏ موارد اورژانس چگونه زير آب رسيدگي مي‏‌‏شوند؟

‏-‏ خانم باردار چه زماني وارد آب شود؟

‏-‏ آيا جفت در آب زايمان مي‏‌‏شود؟

‏-‏ آيا امكان دارد آب آلوده شود؟

‏-‏ دماي آب در زمان ليبر و زايمان چقدر مي‏‌‏باشد؟

‏-‏ كنترانديكاسيونهاي زايمان در آب چيست؟

‏-‏ شناي نوزادان

‏- مهمترين علت انتخاب روش زايمان در آب چيست ؟

‏-‏ ‏آيا در آب مي‌توان تغيير وضعيت نشستن داد؟

‏- آيا استفاده از نوشيدني مجاز است؟

‏-‏ پروتكل زايمان در آب چيست؟

‏ 

‏- نوزاد چگونه زير آب تنفس مي‌كند؟

‏

‏اين يكي از ابتدائي‌ترين سئوالاتي است كه اكثر مردم مي‌پرسند. درك اينكه چگونه يك نوزاد براي اولين بار نفس مي‌كشد، كمك مي‌كند تا هر گونه ترس، در ارتباط با ‌خطرناك بودن زايمان در آب از بين برود. زماني كه جنين در رحم قرار دارد، هيچ تماسي با هوا ندارد و نيازي به نفس كشيدن ندارد. بنابراين ريه‌هاي جنين هنوز كار نمي‌كنند تا اينكه متولد مي‌شود و شروع به نفس كشيدن مي‌كند. يك جنين در رحم توسط خون اكسيژنه كه از طريق جفت و بندناف از مادرش دريافت مي‌كند، تنفس مي‌كند. قلب جنين، خون اكسيژنه را به سرتاسر بدنش پمپ مي‌كند. زماني كه خون از اكسيژن خالي مي‌شود و پر از مواد زائد مي‌شود، از طريق بند ناف و جفت به مادر برمي‌گردد. خون تصفيه مي‌شود و دوباره توسط مادر اكسيژن مي‌گيرد و به جنين برمي‌گردد.

فقط تماس پوست نوزاد تازه متولد شده با هوا نيست كه روند فيزيولوژيك پيچيده‌اي كه منتهي به اولين تنفس مي‌شود را فعال مي‌كند. تصور مي‌شود كه تغيير در فشار و دماي هوا كه احتمالاً توسط لبها و بيني نوزاد حس مي‌شود، مكانيسم تنفس را فعال مي‌كند. در طول چند ثانيه اول بعد از تولد، هنگاميكه نوزاد زير آب قرار دارد، او مطمئناً نمي‌تواند شروع به تنفس كند و اكسيژن را از طريق بند ناف از مادرش دريافت مي‌كند.

‏ورود نوزاد در آب، يك محيطي مشابه دوران بارداري كه جنين در داخل مايع آمينوتيك است را فراهم مي كند. بنابراين تنفس نوزاد مشابه دوران بارداري كاملا مهار است و خطر آسپيراسيون آب براي نوزاد وجود ندارد. در حالي كه تماس نوزاد با هوا و تغيير دما باعث شروع تنفس نوزاد ‏ ‏مي شود. از اين زمان به بعد نوزاد ديگر نبايد داخل آب قرار گيرد و بلافاصله از آب خارج مي شود. از جمله عواملي كه مهاركننده تنفس در زير آب است عبارتند از :

1ـ جنين در رحم از طريق جفت و بند ناف اكسيژن رساني مي‏‌‏شود. حركات رتيميك تنفسي جنين توسط ديافراگم و عضلات بين دنده‏‌‏ائي است، كه 24-48 ساعت قبل از شروع ليبر، سطح پروستاگلندين E2‏ مترشحه از جفت افزايش يافته و باعث آهسته شدن يا متوقف شدن حركات تنفسي جنين مي‏‌‏شود (FBM‏) يعني در موقع زايمان عضلات تنفسي جنين فعال نيستند.

2ـ اختلاف دما يك عامل مهم ديگر است. زمانيكه جنين از مايع آمنيوتك مادر به مايع با همان دما وارد مي‏‌‏شود، نوزاد تغييري را دريافت نكرده و بنابراين تنفس او شروع نمي‏‌‏شود. يعني خود اختلافت دما مي‏‌‏تواند بعنوان آغازگر تنفس مطرح شود.

3ـ آب يك مايع هيپوتونيك است در حاليكه مايع ششي جنيني يك محلول هيپرتونيك است. محلول هيپرتونيك بعلت دانسيته بيشتر مانع ورود مايع هيپوتونيك مي

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است