با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (کم خونی ناشی از فقر آهن) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏کم خونی ناشی از فقر آهن

‏کم خونی

‏کم خونی وضعيتی است که درآن ، تعداد يا اندازه  گلوبولهای قرمز  يا مقدارهموگلوبين موجود درخون کاهش يافته و تبادل اکسيژن و دی اکسيد کربن بين خون و سلول ها دچار اختلال می شود . از علل ايجاد کننده کم خونی می توان کمبودهای تغذيه ای ، خون ريزی ، ناهنجاری های ژنتيکی ، بيماريهای مزمن  يا مسموميت های دارويی را نام برد . منظور از کم خونی های تغذيه ای ، کم خونی هايی است که در اثر دريافت کم  مواد مغذی ايجاد می شوند .

‏از مهم ترين مواد غذايی جهت خون سازی ، که کمبود آن در خون بدن موجب بروز کم خونی می شود می توان به آهن ، ويتامين B12‏ و اسيد فوليک اشاره کرد که از بين آنها کم خونی ناشی از فقر آهن يکی از شايع ترين نوع کم خونی تغذيه ای است .

‏ 

‏کم خونی ناشی از فقر آهن

‏فقرآهن يکی از شايع ترين اختلالات تغذيه ای در کشور های در حال توسعه و مهمترين نوع کم خونی تغذيه ای در کودکان و زنان ، در سنين باروری است که با ايجاد گلبول های قرمز کوچک و کاهش ميزان هموگلوبين مشخص می شود . اگر چه پيامدهای اقتصادی و اجتماعی کم خونی فقرآهن به صورت کمّی محاسبه نشده ولی لازم است به اين نکته توجه شود که اين بيماری سبب اتلاف منابع و مراقبت های بهداشتی ، کاهش بهره وری در اثرافزايش ميزان مرگ و مير ، ابتلا به بيماری در مادران و کودکان و بالاخره کاهش ظرفيت جسمی و روانی در بخش بزرگی از جامعه می شود .

‏ 

‏ميزان نياز به آهن

‏ميزان نياز به آهن براساس سن ، جنس و وضعيت فيزيولوژيکی افراد متفاوت است . مثلاً زنان باردار به علت افزايش حجم خون ، رشد جنين و جفت ، و ساير بافتها به آهن بيشتری نياز دارند . به همين دليل بيش از سايرين در معرض خطر کم خونی قرار دارند . در شير خواران - در صورت سلامت مادر-  ، ميزان آهن موجود در شير مادر برای  4- 6 ماه اول زندگی کافی است ولی در مورد نوزادانی که با وزن کم متولد می شوند ذخايرآهن کم بوده و بايد بعد از 3 ماهگی آهن اضافی به صورت قطره  خوراکی خورانده شود . همچنين بستن پيش از موقع بند ناف نيز به دليل اينکه نوزاد را از يک سوم کل خونش محروم می کند خطر فقر آهن را افزايش می دهد .

‏ 

‏دلايل فقر آهن

‏دلايل گوناگونی برای فقر آهن وجود دارد که از آن جمله می توان به علل زير اشاره کرد :

‏1 – دريافت نا کافی آهن به دليل رژيم غذايی مورد استفاده ای که در آن آهن کمی وجود دارد ، مانند بعضی از رژيم های گياه خواری .

‏2 – جذب ناکافی آهن در اثر اسهال ، کاهش ترشح اسيد معده ، مشکلات گوارشی يا تداخلات داروئی ( داروهايی مثل کلستيدامين ، سايمتيدين ، پانکراتين ، رانيتيدين و تتراسايکلين. )

‏3 – افزايش نياز به آهن برای افزايش حجم خون در دوران نوزادی ، نوجوانی ، بارداری و شير دهی .

‏4 – خون ريزی زياد در دوران عادت ماهانه ، در اثر جراحات و  ناشی از هموروئيد ، بيماری های بدخيم يا انگل ها .

‏ کمبود آهن در مردان بزرگسال معمولاً در اثر از دست دادن خون است .

‏ 

‏علائم کم خونی ناشی از فقر آهن

‏بعضی از علائم کم خونی آهن عبارتند از :

‏1 – رنگ پريدگی زبان و مخاط داخل لب و پلک چشم

‏2 – خستگی زود رس

‏3 – بی تفاوتی

‏4 – سرگيجه و سردرد

‏5 – خواب رفتن و سوزن سوزن شدن دست ها و پاها

‏6 – حالت تهوع

‏7 – در کم خونی های شديد گود شدن روی ناخن

‏ 

‏درمان کم خونی ناشی از فقر آهن

‏برای درمان کم خونی چند روش وجود دارد که بهترين و کم خطرترين آنها استفاده می شود ؛  بهترين و کم خطرترين راه استفاده از مکمل های خوراکی است . درمان با نمک های ساده آهن ، چون سولفات فرو خوراکی ، کاملاً موثر بوده و به شکل قرص ، کپسول يا مايع است که  مصرف آن ها بايد تا چند ماه ادامه يابد .

‏چنانچه اين قرص ها با معده  خالی مصرف شوند ، جذب آنها بهتر و بيشتر صورت می گيرد ولی در اين حالت سبب تحريک معده و بروز مشکلات گوارشی خواهند شد .

‏عوارض گوارشی ، ناشی از مصرف آهن نظير تهوع ، دل پيچه ، سوزش قلب ، اسهال يا يبوست را می توان به حداقل رساند ؛ به شرطی که آهن را به ميزان کم مصرف کرده و به تدريج به ميزان آن افزود  تا به حد مورد نياز بدن برسد. بهتر است قرص آهن ،  آخر شب قبل از خواب استفاده شود تا عوارض ناشی از آن کاهش يابد.

‏ويتامين  C‏جذب آهن را افزايش می دهد . به همين دليل معمولاً مصرف ويتامينC ‏ به همراه آهن پيشنهاد می گردد . البته علاوه بر درمان دارويی بايد به ميزان آهن قابل جذب در غذا نيز توجه کرد.

‏جذب آهن غذا ، اغلب تحت تأثير شکل آهن موجود در آن می باشد. آهن موجود در ‏پروتئين های حيوانی مانند گوشت گاو، ماهی و پرندگان ( آهن هِم) بيشتر جذب می شود در حاليکه جذب آهن پروتئين های گياهی مانند سبزی ها و ميوه ها ( آهن غير هم)  کم تر می باشد.

‏بايد توجه داشت که ويتامين C‏ ‏جذب آهن سبزی ها و ميوه ها( آهن غيرهم) را بيشتر می کند. مصرف چای همراه يا بلافاصله بعد ازغذا نيز می تواند جذب آهن را تا 50 درصد کاهش دهد.

‏ 

‏منابع غذايی آهن دار

‏منابع غذای آهن دارعبارتند از جگر، قلوه ، گوشت قرمز، ماهي، زرده تخم مرغ ، سبزی های دارای برگ سبز تيره مانند جعفری ، اسفناج و حبوبات ؛ مثل عدس و لوبيا، هم چنين ميوه های خشک ( برگه ها) به خصوص برگه زرد آلو و دانه های روغني.

‏عوامل افزايش دهنده جذب آهن و منابع غذايي  آنها

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است