نام فایل : تجهيزات جدا كننده سيالات چند فازي

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 53

حجم : 1 مگابایت

مقدمه :
استفاده از سوختهاي هيدروكربني بعنوان يك سوخت مناسب در صنايع مختلف نفت، گاز و پتروشيمي در طي دهه هاي اخير بشدت گسترش يافته است. از آنجا كه اكثر مخازن هيدروكربوري در مناطقي قرار دارند كه نصب يك سيستم جداكننده با كارآيي بالا و استفاده از دو خط لوله مجزا براي انتقال فازهاي نفت و گاز از لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه نيست. لازم است نفت و گاز توليدي از مخازن هيدوكربوري از طريق خط لوله به اندازه و فواصل متنوعي انتقال داده شود. بهرحال در بيشتر مواقع بعلت عوامل مختلف از جمله تغيير رفتار فازي مخلوط تكفازي كه با تغييرات اجتناب ناپذير دما و فشار در طول خط لوله انتقال جريان همراه شده است، هيدروكربنهاي سنگين بصورت مايع كندانس شده و خط لوله مذكور در معرض انتقال جريان دو فازي نفت و گاز قرار مي
‎
گيرد. ورود مايعات تجمع يافته كه به عنوان لخته ناميده مي
‎
شوند، به محصولات و تجهيزات فرآيندي موجب مشكلات مكانيكي و فرآيندي مي
‎
شود. لذا اولين فرآيند در انتهاي خط لوله سيالات تفكيك گاز و مايع از يكديگر است كه اين امر در دستگاههاي تفكيك كننده انجام مي
‎
گيرد. تفكيك كننده داراي انواع مختلفي هستند. استفاده از يك جداكننده مناسب موجب افزايش كيفيت محصولات و صرفه جويي در هزينه هاي اقتصادي مي
‎
شود.
فصل اول
تجهيزات جداكنندة چند فازي
مقدمه :
طراحي تجهيزات جداكننده مايع از بخار تقريباً در تمام فرآيندها ضروري است. طراحي يك سيستم جداكننده ساده ممكن است در فرآيندهاي مختلف مانند برجهاي تقطير، لخته گيرها (در جريانهاي دو فازي)، نمك زدائيها و
…
باشد. در اين فصل انواع جداكننده ها، اساس كار آنها و همچنين محاسبه پارامترهاي موردنياز طراحي آنها توضيح داده شده است.
اصول جداسازي :
سه عامل اساسي براي جداسازي فيزيكي گاز و مايع يا جامد بكار برده مي
‎
شود كه عبارتند از نيروي مومنتم، جاذبه ته نشيني (گرانش) و نيروي بهم آميختگي يا انعقاد. هر جداكننده ممكن است از يك يا تعداد بيشتري از اين عوامل استفاده كند، اما فازهاي سيال بايد غيرقابل امتزاج و دانسيته هاي مختلفي را دارا باشند تا جداسازي اتفاق بيفتد.
انواع جداكننده ها
جداكننده هاي فيلتري :
Filter Seprators
اين جدا كننده ها معمولاً دو قسمت دارند. قسمت اوليه شامل عناصر‌ صافي- منعقد كننده مي
‎
باشد. جريان گاز درون اين عناصر جريان مي يابد. ذرات مايع بهم آميخته و به صورت قطرات بزرگتر درمي آيند و وقتي به اندازه و سايز كافي رسيدند جريان گاز آنها را از المانهاي صافي به درون هسته هاي مركزي مي
‎
برد. ذرات سپس به درون بخش ثانويه ظرف (شامل يك نوع پره و يك نم گير سيمي) حمل مي
...