نام فایل : تفسیر آیات 61توبه ،8عنکبوت و 92یوسف

فرمت : .pptx

تعداد صفحه/اسلاید : 18

حجم : 1 مگابایت

بنام خدا
تفسیر آیات 61توبه ،8عنکبوت و 92یوسف
توبه61:وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
از آنها كسانى هستند كه پيامبر را آزار مى‏دهند و مى‏گويند: (او آدم خوش‏باورى است!) بگو: خوش‏باور بودن او به نفع شماست! (ولى بدانيد) او به خدا ايمان دارد؛ و (تنها) مؤمنان را تصديق مى‏كند؛ و رحمت است براى كسانى از شما كه ايمان آورده‏اند!) و آنها كه رسول خدا را آزار مى‏دهند، عذاب دردناكى دارند!





درباره گروهى از منافقان نازل شده ، كه دور هم نشسته بودند و سخنان ناهنجار، درباره پيامبر(ص) مى گفتند.
اذن :گوش
به اشخاصى كه زياد به حرف مردم گوش مى دهند، نیز اطلاق مى شود.
وجود آن در يك رهبر كاملا لازم است :
جهت حفظ محبت و اتحاد و وحدت و آبروی آن ها وباقی ماندن امکان توبه مجدد
پیامبر گوش به سخنانى مى دهد كه به نفع آن ها ست :
شنیدن وحی الهی و استماع پيشنهاد مفيد
شنیدن و پذیرفتن سخنان مؤمنان راستين
پذیرفتن عذر خواهی افراد در مواردی که به نفع آن ها وجامعه است .

شان نزول :اين حسن است نه عيب !

پيامبر دو گونه برنامه دارد:
حفظ ظاهر و جلوگيرى از پرده درى
مرحله عمل توجه به فرمان هاى خدا و پيشنهادها و سخنان مؤ منان راستين
ویژگی يك رهبر واقعبين است و تأمين منافع جامعه جز از اين راه ممكن نيست.



درجات رحمت :
قابليت و استعداد
بالقوه براى همه جهانيان مايه رحمت
فعليت
بالفعل مخصوص مؤ منان
عذابى دردناك برای عیب جویان


سازگاری عمومیت (رحمة للعالمين) در برخی آیات با تخصیص (رحمت براى مؤمنین) در این آیه :

آیه 8 سوره عنکبوت:وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً وَ إِنْ جاهَداكَ لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ترجمه : ما به انسان توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكى كند و اگر آنها تلاش كنند كه براى من شريكى قائل شوى كه به آن علم ندارى ، از آنها اطاعت مكن ، بازگشت همه شما به سوى من است و شما را از آنچه انجام مى داديد با خبرخواهم ساخت .

شأن نزول : بعضى از كسانى كه در مكه و قبل از هجرت ، به رسول خدا (ص) ايمان آورده بودند، از ترس فتنه اى كه از ناحيه مشركين تهديدشان مى كرد، از ايمان خود برگشته بودند، چون مشركین مرتب آنان را دعوت مى كردند به اينكه از ايمان به آنجناب برگردند، و ضمانت مى دادند كه اگر برگرديد هر ضررى از اين بابت ديديد جبران مى كنيم ، همچنان كه اگر برنگرديد آن قدر شكنجه تان مى كنيم تا به كيش ما برگرديد.
و گويا از اين عده كه از ايمان خود رجوع كرده اند كسانى بوده اند كه رجوعشان به خاطر مجاهدت و تهديد و تشويق پدر و مادرشان بوده ، مانند بعضى از فرزندان مشركين و اين آیه درباره اين عده نازل شده است.




يكى از مهمترين آزمايشهاى الهى مسأله تضاد خط ايمان و تقوا، با پيوندهاى عاطفى و خويشاوندى است ، قرآن در اين زمينه تكليف مسلمانان را به روشنى بيان كرده است.
ما به انسان توصيه كرديم نسبت به پدر و مادرش نيكى كند:
این مسأله پيش از آنكه يك لازم تشريعى باشد به صورت يك قانون تكوينى در نهاد همه انسانها وجود دارد. چرا كه اين قانون مخصوص به مؤمنان نيست ، بلكه هر كس شايسته نام انسان است بايد در برابر پدر و مادر حق شناس باشد.
اگر آن دو (پدر و مادر) تلاش كنند و به تو اصرار ورزند كه براى من شريكى قائل شوى ، كه به آن علم ندارى،از آنها اطاعت مكن :
....