نام فایل : ربا، بهره قراردادی و بهره طبیعی

فرمت : .PPT

تعداد صفحه/اسلاید : 64

حجم : 1 مگابایت

ربا، بهره قراردادی و بهره طبیعی(نقد مفهوم بهره در نظریات اقتصادی متفکرین اسلامی)
چکیده
مفهوم بهره از اساسی ترین مفاهیم اقتصادی است.
هدف این مقاله، نقد مفهوم سازی بهره در نظریات اقتصادی متفکرین مسلمان است.
پرسش اصلی این است که متفکرین مسلمان چه تصویری از ربا ارائه می کنند و آن را چگونه تبیین می نمایند؟

روش کار عبارت است از مطالعه تطبیقی مفهوم بهره در تئوری های بهره متعارف و نظریات متفکرین مسلمان.
نتیجه بحث: موضوع مباحث بهره در آثار اسلامی، بهره قراردادی است. به همین دلیل، تحلیل بهره در مباحث اقتصادی متفکرین مسلمان، بیشتر حول مفهوم پول و نه سرمایه حرکت می کند.
مقدمه
بهره مترادف واژه ربا به کار رفته است.
حرمت ربا به منزله حذف نرخ بهره در نظام اقتصادی، مورد تأیید اسلام تلقی شده است.
حرمت ربا و حذف بهره، فصل تمایز نظام اقتصادی سرمایه داری و نظام اقتصادی مورد تأیید اسلام است.

مفهوم بهره در ادبیات اقتصادی غرب به دو شکل وارد شده است:
بهره قراردادی
بهره طبیعی
سوالات اصلی
چه رابطه ای بین نرخ بهره طبیعی و نرخ بهره قراردادی وجود دارد؟
در نظریات متفکرین مسلمان، چه برداشتی از مفهوم نرخ بهره وجود دارد؟
مفهوم ربا با کدام برداشت از نرخ بهره منطبق است؟
آیا حرمت ربا در اسلام به معنای لزوم حذف بهره در اقتصاد بازار است؟
بهره در ادبیات اقتصادی غرب
مفهوم بهره در تحلیل های کلاسیک به دو مفهوم کاملا مجزا از هم تفکیک می شود:
بهره قراردادی
بهره طبیعی
بهره قراردادی
درآمدی است که صاحب سرمایه در قراردادهای رسمی، در قبال واگذاری سرمایه خود به غیر، مطالبه می کند.
بهره طبیعی
از نقطه نظر اقتصادی برای مالک سرمایه، بدون نیاز به انتقال آن به غیر، درآمدی مستقل از ارزش سرمایه ای، اما موثر بر آن وجود دارد.
نرخ بهره طبیعی
نسبت بهره طبیعی به ارزش سرمایه ای است.
مهمترین عامل تأثیرگذار بر تصمیم گیریهای برنامه ریزی شده در نظام بازار می باشد.
فیشر در کتاب «تئوری بهره»،
مفهوم نسبتاً کاملی از بهره طبیعی ارائه می کند.
پس از ارائه مفهوم سازی جامعی از درآمد،
سرمایه جریانی از درآمد توصیف می شود که در طول زمان توزیع شده است.
صاحب سرمایه با تبدیل درآمد حاضر خود به سرمایه، درآمد حاضر را با جریانی از درآمدهای آتی که ویژگیهای خاصی دارد مبادله می کند.
در این مبادله، درآمد حاضر در مقابل درآمد آتی ارزش گذاری می شود.
بهره طبیعی از فرآیند ارزش گذاری در چارچوب نظام بازار ایجاد می شود.
ربا در فقه اسلامی
در لغت:
افزایش، زیادی، اضافی یا رشد و نمو
در فقه:
به قراردادهای خاصی اطلاق می شود که وجه تمایز آنها با سایر قراردادها وجود نفع اضافی معین با شرایط مندرج در کتب فقهی است.
ربا در فقه
بر دو نوع است:
ربای قرضی
ربای معاملی
ربای قرضی
کسی جنسی یا پولی را قرض بدهد و منفعتی بیش از آنچه قرض داده، مطالبه کند.
....