نام فایل : روشهای ابراز احساسات در کودکان

فرمت : .PPT

تعداد صفحه/اسلاید : 15

حجم : 2 مگابایت

1) روشهای ترسیمی وهنری

2) روشهای نگارشی یا نوشتاری

3) روشهای بیانی

4) فعالیتهای گروهی

تنشها ترسها و اضطرابهای آنها کاهش یابد.

نیازها به دیگران گفته می شود.

احساس کنند که بر زندگی و اوضاع تسلط دارند.

تواناییهای خود و دیگران را برای چیره شدن بر مشکلات بشناسند.

به احساس مشترکی با دیگران برای بازسازی روانی و اجتماعی برسند.
هنگام وقوع زلزله کجا بودید؟
چه کار می کردید؟
خانواده تان کجا بودند؟
دوستان تان کجا بودند؟
اولین فکری که به ذهنتان رسید چه بود؟
چه فکرهای دیگری برایتان پیش آمد؟
چه چیزهایی دیدی؟
چه چیزهایی شنیدی؟
چه بو هایی حس کردی؟بعد از زلزله چه کردی؟کدامیک از نزدیکان تو فوت مجروح یا گم شدند؟چه چیز هایی را از دست دادی؟چه احساسی داشتی؟آدم های دورو برت چه کار می کردند؟چه بر سر حیوانات و باغها آمد؟الآن چه احساسی داری؟چه چیزی حالت را بهتر می کند؟
قصد کشیدن یک نقاشی زیبا نیست.
نقاشی در هر سطحی که باشد باید از جانب شما مورد تشویق قرار بگیرد.
در صورت کسب اجازه به دیگران هم نشان دهید.
به آنها اطمینان بدهید که همه نقاشی ها خوب ودرست هستند.
به آنها اجازه دهید از هر نوع وسیله و رنگی که مایلند استفاده کنند.
.
کودکان با این روش می توانند افکار واحساسات خود را بیان کنند و آرام بگیرند.
هیچ اجباری وجود ندارد که نوشته خود را در جمع بخوانند.
نوشته ها از لحاظ محتوی نکات دستوری و جمله بندی مورد
نقد قرار نگیرند.
از زاههای دیگری مثل نوشتن خاطرات روزانه و استفاده از دفترچه و نوشتن شعرمی توان استفاده کرد.
به صحبت های کودکان به خوبی گوش دهید و همدلی نشان دهید.
در صورت احساس خشم در سخنان آنها مقابله نکنید
وآنرا به عنوان یک نظر بپذیرید.
احساسات آنها را درک کنید.
اطمینان های غلط و غیر واقعی ندهید.
سعی نکنید حادثه را کوچک جلوه دهید یا به آنها وعده فراموشی دهید .
با استفاده از اسباب بازی های مناسب مثل خانه سازی عروسک های مختلف
و خاک و سنگ اجازه دهید تا کودکان خاطرات خود را زنده کنند.
فعالیتهایی مثل اجرای سرود تئاترو نمایش بسیار کمک کننده است.
از فعالیتهای ورزشی غافل نشوید و با دانش آموزان بازیهای دسته جمعی کنید.
دانش آموزان را تشویق کنید تا با انجام کار گروهی احساس کنند به دیگر حادثه دیدگان
می توانند کمک کنند.
در اداره امور مدرسه از بچه ها کمک بگیرید تا احساس کنند کار مفیدی انجام می دهند.
برای شناخت ترس کودکان بهتراست با آنها ارتباط برقرار کرد.
به سوالات کودک خود صادقانه پاسخ دهند.
کودکان نياز به اطمينان بخشی وآرامش دارند.
در کارروزانه و خواب وتغذيه شان تا حدامکان هماهنگی ايجاد کنند و نظمی را که قبل از حادثه وجود داشت بتدريج به خانواده برگردانند.
به نياز های بهداشتی و تغذيه ای کودکان توجه کنند.
رفتارهايی مثل شب ادراری کودکان را بپذيرند و بدون سخت گيری به کودک آرامش داده او را تنبيه و شرمزده نکنند.