الغُرفة، محفظةُ جوادٍ.<br>(هر گاه اسمي به اسم معرفه اي ديگر اضافه شود؛ اسم اوّل از نكره بودن خارج شده<br>معرفه مي گردد.)<br><br><br><br>*<br>آيا به  نظر شما «ال» و «تنوين» با هم در يك اسم مي آيند؟<br>خير، زيرا ال نشانه معرفه و تنوين، نشانه نكره است و نمي شود با هم<br>بيايند.<br>....نام فایل : قواعد عربی 2

فرمت : .ppt

تعداد صفحه/اسلاید : 82

حجم : 4 مگابایت

بنام خدا
*
عربی عمومی دوم دبيرستان
*
إنّا أنزَلناهُ قُرءاناً عَربيّاً لعلّکُم تَعقِلون...
*
اسم را از نظر شناختن به دو نوع تقسيم مي كنند:
اسم معرفه و اسم نكره
اسم مَعرفه: اسمي شناخته شده است كه بر فرد يا چيزمشخّصي
دلالت مي كند و يا براي بار دوم در جمله تكرار مي شود.
اما اسم نَكره: اسمي ناشناس است كه بر فرد يا چيز نامعلومي دلال
مي كند.
مثال: ديروز پسري را در بازار ديدم: رأيتُ ولداً فـﻰ السّوقِ أمسِ.
نکره معرفه نکره معرفه




*
در فارسي، معمولاً معرفه نشانه ندارد ولي نشانه نكره سه چيز است:
يك، يكي، ی، يك+ ي . مثال:
معرفه: مرد
        مردي
نكره يك مرد
        يك مردي
معمولاً نشانه نكره در عربي تنوين است: ــًـ ــٌـ ــٍـ




*

آيا اسم خاص داراي تنوين نكره است؟
خير اسم خاص حتي اگر تنوين داشته باشد؛ نكره نيست بلكه معرفه
است.
مثال: أشهَدُ أنَّ محمّداً رسولُ اللهِ.
در اين مثال، «محمداً» معرفه است.




*
انواع اسم معرفه: در زبان عربي، اسم معرفه شش نوع است:
1- اسم معرفه به « ال » : الذِّئب: گرگ
2- ضمير: هو، أنتِ
3- عَلَم: ناصرٌ، سوسنُ، بغدادُ
(اسم عَلَم يعني اسم خاص. نامي كه مخصوص يك فرد، يك مكان و يا يك چيز
است)
4- موصول: الّذى، الّتـى، الّذينَ، اللّاتـﻰ، مَنْ، ما
5- اشاره: هذا، هذه، هذانِ، هاتانِ، هؤلاءِ، ذلك، تلك، أولئك
6- اسم معرفه به اضافه: