نام فایل : كلانشهرها

فرمت : .ppt

تعداد صفحه/اسلاید : 32

حجم : 4 مگابایت

بنام خدا
*
كلانشهرها
*
تعريف كلان شهرها
كلانشهرها كه در قرن بيستم ظهور نموده اند،تنها يك شهر بزرگ نبوده، بلكه از لحاظ كيفي مجتمع زيستي نوين محسوب مي شوند.
آنها بزرگتر و پيچيده تر از ساير شهرها بوده،نقش كليدي تري از لحاظ اقتصادي، اجتماعي و سياسي نسبت به شهرهاي قبل از خود به عهده دارند.
*
تعريف كلان شهرها
يك كلانشهر در واقع مجموعه اي ازشهرهاست.
اهميت كلانشهرها بدان اندازه است كه تاريخ اجتماعي قرن بيستم بدون در نظر گرفتن پديده كلان شهرها، غير قابل فهم خواهد بود.
بقول گاتمن، كلان شهر مدرن، پيچيده ترين و بزرگترين كار هنري است كه بشر آن را توليد نموده است.
*
ويژگي كلانشهرهاي جديد از نظر لري برن:
شبكه پرتراكم تعاملات
تنوع اجتماعي
قطب بندي اجتماعي و اقتصادي قوي تر
تفرق سياسي بيشتر
مقياس جغرافيايي گسترده
جمعيت فراوان
توسعه پراكنده
پيچيدگي بسيار (در جنبه هاي مختلف اجتماعي، اقتصاد و...)
*
*

همزمان با شكل گيري مناطق كلانشهري، مسائل عديده اي در اين مناطق شكل گرفته و مديريت شهري را با چالش هاي فزاينده اي ناشي از رشدي فراتر از ظرفيت هاي پاسخگو، مواجه ساخته است:
رشد نامتناسب كالبد شهرها
گسترش انواع آلودگي ها
افزايش فقر و بيكاري
رشد حاشيه نشيني و مساله بي خانماني
گسترش نا هنجاري هاي اجتماعي و نظاير اينها
شهرستيزي- روستازدگي
گستردگي مشكلات به ويژه در كشورهاي در حال توسعه در دهه هاي 1960و 1970 ميلادي، نوعي واكنش منفي را نسبت به شهرنشيني شتابان در اين كشورها دامن زد كه منشاء طرز تلقي «شهرستيزي» و گاه «روستازدگي» و خواست عمومي براي مهار رشد سريع شهرها شد. از دهه 1980 ميلادي با تداوم روند كلانشهرنشيني و افزايش درك عمومي از همبستگي رشد كلانشهرها و رشد اقتصاد ملي، تلقي شهرستيزي كمتر شد و انديشه مهار و كنترل رشد مناطق كلانشهري، به تدريج جاي خود را به برنامه ريزي و مديريت توسعه اين مناطق داد.
*
شهرستيزي- روستازدگي
از ديگر اشتباهات مصطلح در ايران، اين است كه روستاها به شدت در حال تخريب اند و بخش كشاورزي در حال نابود شدن است و به همين علت كلانشهرها بزرگ و فربه شده اند؛ روستاها در طول زمان روند افزايش داشته اند. با پيشرفت هاي فناوري، بر توليد بخش كشاورزي و سطح زير كشت افزوده و از نيروي كار آن مي كاهد. يكي از دلايل كم توجهي به مديريت كارامد كلانشهرها و مجموعه هاي شهري و تداوم مسائل و معضلات آنها تفكرات «شهر ستيزي» است كه در ايران حاكم مي باشد.
*
شهرستيزي- روستازدگي
*
جنبه روانشناختي- اقتصادي كلانشهرها
كلانشهر همواره مكاني براي اقتصاد پولي بوده.
در كلان شهر اقتصاد پولي و سلطه عقل نزديكترين رابطه ممكن را به يكديگر پيدا ميكنند.
آنها بطور مشترك در رفتار با اشخاص و اشياء نگاهي واقع بينانه دارند كه با نوعي قضاوت رسمي و صوري شديدا سخت گيرانه همراه است.
*
جنبه روانشناختي-اقتصادي كلانشهرها
ساكنان كلانشهر با شاغلان، مشتريان، خدمتكاران خود و با اشخاصي كه با آنها ارتباط دارند، حسابگرانه برخورد مي كنند.
اين روابط تضاد آشكاري با ذات محيط هاي كوچك تر دارد كه در آن روابط از طریق ويژگي هاي فردي، فضايي عاطفي در رفتار شکل می گیرد، كه فراتر از رابطه متعادل ميان خدمات و بهاي آنهاست.
*
جنبه روانشناختي-اقتصادي كلانشهرها
در شهر مدرن،توليد منحصرا براي بازار تدارك ديده شده،يعني براي مشترياني تماما ناآشنا كه توليد كننده هرگز به آنها دسترسي ندارد. در اين شرايط منافع طرفين نسبت به يكديگر همراه با بي اعتنايي ظاهر مي شود. از اين رو روابط شخصی بی اهمیت و اقتصاد مبتني بر محاسبه عقلاني شکل می گیرد.اين امر به شدت در اقتصاد پولي حاكم بركلانشهر ديده مي شود.
*
معرفي اجمالي مجموعه هاي شهري ايران
شكل گيري مجموعه هاي شهري در ايران، سابقه اي در حدود سه دهه دارد. اكنون پنج مجموعه شهري تهران، اصفهان، تبريز، مشهد و شيراز مطابق مصوبات قانوني به رسميت شناخته شده اند. بخش عمده توليد ناخالص داخلي در اين مناطق توليد مي شود. تاثيرات اقتصادي و جمعيتي اين مناطق توجه ويژه و متمايزي را مي طلبد.

*
فقدان نگرش واقع بينانه درخصوص مناطق كلانشهري
نحوه برخورد با كلانشهرها در ايران، اغلب با نوعي پيشداوري همراه است. نوعي نگرش ضد شهري به گسترش تعابير منفي منجر شده است كه اين كلانشهرها راعامل عدم تعادل هاي اقتصادي،اجتماعي و فضايي می داند و پتانسيل هاي عملكردي و توسعه اي مثبت آنها را ناديده مي انگارد. يكي از دلايل كم توجهي به مديريت كارامد كلانشهرها و مجموعه هاي شهري و تداوم مسائل آنها تفكرات «شهر ستيزي» است كه در ايران حاكم مي باشد.

*
مجموعه هاي شهري ايران نتوانسته اند رشدي درخور داشته باشند. البته عوامل بيروني چون جنگ تحميلي ابتدا بر توقف توسعه موثر بوده اند، اما فقدان برنامه هاي راهبردي سنجيده براي حضور در عصر اطلاعات و جهاني شدن اقتصاد،كه بحث آن بطور رسمي تنها براي برنامه چهارم توسعه (1384-1388) در دستور قرار گرفته، باعث آن بوده است كه بويژه مجموعه شهري تهران نتواند نقش پيشرو در اقتصاد ملي داشته باشد.
....