اثرات شوری در کشاورزی 96 ص - word (..doc) - اقتصاد -

قسمتی از متن :

‏1

‏چكيده:‏

‏شوري يكي از مسائ‏ل‏ بسيار مهم در رابطه با كشت گياهان و گسترش كشاورزي است كه عامل محدود كنندة اساسي در توليدات كشاورزي است.‏ مهمترين تاثير شوري در رابطه با جوانه زني بذر و رشد رويشي گياهان مي‏‌‏باشد.

‏با توجه به اثرات ‏تحريك‏ كنندگي ‏هورمونهاي گياهي به ويژه س‏ي‏توك‏ي‏نين‏‌‏ها، اثر اين هورمون در تحمل و مقابله در گيا‏ه‏ گند‏م‏ ‏(Triticum aestivum‏)‏ و لوبيا‏ (Phaseolus vulgaris‏)‏ با شوري در شرايط جوانه زني ب‏ذ‏ر و رشد دانه رست مورد بررسي قرار گرفت.

‏در اين پژوهش غلظتهاي مختلفي از نمك كلرور كلسيم (0 و 20 و 40 و 80 ميلي‏‌‏مول) توام با غلظتهاي مختلفي از محلول‏ سيتوكينين‏ ‏(‏0‏ و 5/0 و 1 و 5/1 ميلي‏‌‏مول) در محيط كشت MS‏ به كاربرده شدند.‏و‏ به اين ترتيب 16 تيمار مختلف با 4 تكرار را تشكيل دادند.

‏نتايج بدست آمده نشان داد كه شوري‏‌‏هاي كم،‏(20‏ ‏ميلي مول ) ‏اثر چنداني بردرصد جوانه‏‌‏زني بذر گندم نداشت‏ ‏ولي شوري نسبتا زياد‏(80‏ ‏ميلي مول )‏تا حدودي درصد جوانه‏‌‏زني بذر گندم را كاهش مي‏‌‏داد.‏ با توجه به اين كه گندم (رقم تجن)‏ ‏ نسبت به شوري تا حدودي مقاوم مي‏‌‏باشد،پژوهش حاضر نيز نشان داد كه شوري‏‌‏هاي كم، اثر چنداني بروي كاهش جوانه‏‌‏زني بذر گندم نداشت.

‏جوانه‏‌‏زني بذرهاي لوبيا (رقم جماران)‏ ‏نيز در شوري نسبتا زياد‏(40‏ ‏و80 ميلي مول) ‏كاهش پيدا كردكه البته با توجه به حساسيت لوبيا نسبت به شوري اين امر دور از انتظار نبود.‏.

‏دانه رستهاي گندم در شوري‏‌‏هاي اعمال شده بخوبي رشد كردند ولي با افزايش مقدار نمك محيط كشت ميزان رشد اندكي كاهش يافت.در ‏حالي كه دانه رستهاي لوبيا در شوري‏‌‏هاي پايين‏(20 ميلي مول) ‏ نيز رشد چنداني نداشته و در شوري‏‌‏هاي زياد‏ (40 و80 ميلي مول)‏ نيز اصلا رشد نكردند.

‏ك‏ي‏نتين در غلظتهاي كم اثر كمي در افزايش جوانه‏‌‏زني بذرهاي گندم و لوبيا داشت ولي غلظت نسبتا زياد اين هورمون در تمام تيمارهاي شاهد و شوري اعمال شده در گياهان ‏گ‏ندم و لوبيا با‏عث افزايش جوانه‏‌‏زني گرديد.

‏غلظت كم كنيتين در‏ تيمارهاي شاهد و شوري‏ باعث افز‏ا‏يش ‏رشد گندم‏ ‏شد،‏ ‏ولي در شوري‏‌‏هاي زياد اثر چنداني ب‏ر‏ رشد گندم نداشت كه نشان مي‏‌‏دهد در شوري‏‌‏هاي زياد گياه گندم تا حد‏و‏دي و گياه لوبيا شديدا تحت تاثير‏ تنش شوري قرار ‏ ‏گرفته‏‌‏اند ‏و هور‏م‏ون در شوري زياد نتوانسته است رشد گياهان ‏م‏ذبور را افزايش دهد.

‏2

‏م‏قدمه:

‏در اكثر كشورهايي كه با كمبود مواد غذايي روبرو هستند، كميت و كيفيت پروتئين مسئله اساسي تغذيه مي‏‌‏باشد. مطالعات زياد حاكي از آن است كه تركيب مناسبي از پروتئين گياهي مي‏‌‏تواند‏ قسمتي از كمبود پروتئين را جبران نمايد. كاربرد مواد شيميايي از قبيل تنظيم‏‌‏كننده‏‌‏هاي رشد گياهي، ممكن است تظاهر يا بيان ژنوم گياهان را تغيير دهد به قسمي كه آنها بتوانند براي ‏برخي‏ از‏ ‏استرس‏‌‏ها‏ از خود مقاومت نشان بدهند.‏ اين نوع تغييرات، قابل انتقال وراثتي نيستند، تنها استفاده از تكنولوژي مهندسي ژنتيك است كه مي‏‌‏تواند با تغيير خود ژنوم، يك صفت قابل انتقال وراثتي را بوجود آورد‏.

‏بنابراين اگر بتوان گياهاني را كه به شوري‏ حساس و به نحوي در تغذيه انسان مؤثرند را با استفاده از هورمونهاي گياهي يا ساير موارد، بطريقي نسبت به شوري تا حدي مقاوم كرد، خدمت ارزنده‏‌‏اي به بشر شده است.

‏هدف اين پژوهش ابتدا بررسي تأثير شوري ب‏ر‏ جوانه‏‌‏زني و رويش بذرهاي گيا‏ه‏ گندم

Triticum aestivum)‏ )‏ و لوبياي سبز ‏(Phaseolus vulgaris‏) و مقايسة اين گياهان‏ ‏ نسبت به هم و سپس اين مسئله است كه آيا بكار بردن هورمون گياهي ‏سيتوكنين‏ مي‏‌‏تواند تأثيري در بهبود و رويش آنها و بطور كلي مقاوم كردن اين گونه‏‌‏ها به شوري داشته باشد يا خير؟

دانلود,مقاله,اثرات,شوری,در,کشاورزی,96,ص,دانلود

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است