اسماعیل جزری - word (..docx) - عمران -

قسمتی از متن :

‏اسماعیل جزری

‏دیع‌الزمان ابوالعز بن اسماعیل بن رزاز جَزَری‏ )‏درگذشته ‏۶۰۲‏ ق.)پدر علم رباتیک جهان، مهندسی مسلمان ‏از ‏جزیره ‏در شمال میانرودان و جنوب شرقی آناتولی بود.

‏فرضیه‌هایی در مورد آشوری، ایرانی، کرد، عرب یا ترک بودن وی وجود دارد. ‏بدیع‌الزمان جزری کتاب خود را به نام به زبان عربی نوشته و آن را «‏الجامع بین العلم و العمل النافع فی صناعة الحیل» ‏نام گذاشته. معنی واژه‌به‌واژه آن می‌شود: «دانستنی‌هایی در رابطه با مکانیزم‌های هوشمند» این کتاب در فارسی با عنوان «مبانی نظری و عملی مهندسی مکانیک در تمدن اسلامی» ترجمه شده‌است. جزری این کتاب را در سال ‏۶۰۲‏ هجری به فرمان ‏قرا ارسلان ‏امیر سلسله ‏آرتوقلو ‏در ‏دیاربکر ‏آناتولی تالیف کرده‌است.

‏جزری در این کتاب طرز کار و ساخت ‏۵۰‏ ‏دستگاه ‏که خود ساخته و به کار برده را تشریح می‌کند. این دستگاه‌ها شامل ساعت‌های آبی و شمعی، ظرف‌ها و فواره‌های خودکار، وسایل آبرسانی از نهر و چاه، ابزار خودکار نواختن نی و دیگر وسایل از جمله قفل رمزی و قفل کلون‌دار و ابزار هندسی است. ‏بخش عمده اسباب و تعبیه‌هایی که وی در آن شرح می‌دهد اختراع خود او بوده‌است.

‏الجزری نخستین ‏ربات ‏قابل برنامه‌ریزی ‏انسان نما ‏را در اواخر عمرش ساخت. به این علت او به عنوان ‏پدر علم ‏مهندسی رباتیک ‏جهان‏ شناخته می‌شود. اختراع او، یک ‏قایق ‏آبی بود که در آن چهار نوازنده ‏مصنوعی ‏موسیقی ‏برای مراسم و برنامه‌های ‏جشن سلطنتی‏، ‏آهنگ ‏می‌نواختند و حاضران را سرگرم می‌کردند، ‏سازها ‏به صورت ‏هیدرولیک ‏و با کمک آب برنامه ریزی می‌شود.

‏جزری علاوه بر دانشها و فنون مهندسان مسلمان پیش از خود تعدادی از ابزارها و دستگاههای مکانیکی و هیدرولیکی مثل موتورهای بخار و موتوربایسیکل‌های درون سوز را طراحی کرده و ساخته بود بطوری که حتی امروزه هم تأثیر نوآوری‌های او در علم مکانیک قابل مشاهده است.

‏در کتاب جزری شمار چشمگیری واژه و اصطلاح فارسی یافت می‌شود که نشانگر تأثیر بزرگ ایرانیان در فناوری جهان اسلام در سده‌های میانه است

‏آثار او

‏ساختن ظرف‌ها و مجسمه‌هاي مناسب مجالس شربت‌خوري

‏دستگاه اول: جامي كه در مجالس شربت‌خوري حكم مي‌كند

‏دستگاه دوم: جامي كه در مجالس شربت‌خوري حكم مي‌:ند و من شكل ظاهري و طرز كار آن را توصيف مي‌كنم

‏دستگاه سوم: حكم مجالس شربت‌خوري

‏دستگاه چهارم: قايقي كه در مجالس شربت‌خوري درون يك آبگير قرار مي‌گيرد

‏دستگاه پنجم: ظرف شربتي كه گوشه‌ي مجلس شربت‌خوري گذاشته شود و در آن رنگ‌هايي از شربت و آب ريخته مي‌شود، يك شير دارد كه از آن مي‌توان تنها يك رنگ گرفت

‏دستگاه ششم: مجلس نديم مردي كه باقي‌مانده‌ي شربت شاه، يعني شربتي را كه در ته جام مي‌ماند، مي‌نوشد

‏دستگاه هفتم: غلام ايستاده‌اي كه در دستش يك ماهي و يك جام قرار دارد و از آن شربت به شاه مي‌نوشد

‏دستگاه هشتم: آدمكي كه در دستش يك جام و يك صراحي قرار دارد، از صراحي به درون جام شربت مي‌ريزد و آن را مي‌نوشد

‏دستگاه نهم: تختي كه دو شيخ روي آن قرار دارند، در دست‌هاي هر يك از آن دو جام و يك صراحي است كه از آن به درون جام رفيقش شربت مي‌ريزد و آن را مي‌نوشد

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است