>p>فرمت فایل: ورد - Word  

( -- قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 15
فصل دوازدهم: خانواده در جامعه عشاير ايران خانواده در جامعه عشايري ايران خانواده يكي از موضوعات مهمي است كه در جامعه شناختي و مردم شناسي مورد بررسي قرار مي گيرد. خانواده در طول تاريخ وضع يكساني نداشته بلكه همواره در حال تغيير و دگرگوني است. اما در اينجا منظور ما مطالعه تطور و دگرگوني خانواده عشايري نيست بلكه مي خواهيم با استفاده از منابع اندكي كه در اين زمينه در دسترسي ماست وضع كنوني خانواده را در جامعه عشايري ايران مورد بررسي قرار دهيم. از خانواده تعاريف زيادي شده است و حتي در بسياري از موارد ويژگي هاي خانواده روستايي و شهري در كتاب هاي جامعه شناسي مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. درباره ايلات ايران خاصه در زمينه خانواده مطالعات بسيار كم و آنهم در سطح محدودي انجام گرفته است و نتايج آن نيز بسيار اندك است. در تعريف خانواده عشايري ايران مي توان گفت كه: خانواده در جامعه عشايري ايران مركب است از مرد و زن و تعدادي فرزندان كه بر اساس يك سلسله روابط و مناسبات عاطفي اجتماعي و اقتصادي (مادي و معنوي) در سكونتگاه مشتركي (1) كنار هم زندگي مي كنند و معاش خود را از طريق فعاليت اقتصادي مشترك تحت سرپرستي رئيس خانواده تامين مي كنند. در جامعه عشايري ايران خانواده كوچكترين واحد اجتماعي است (2) و هسته اصلي جامعه را تشكيل مي دهد. وجود خانواده در موجوديت بقا و ادامه حيات جامعه ايلي اهميت اساسي دارد. از ديدگاه اقتصادي مي توان گفت كه خانواده به تجمعي محدود از دو جنس مرد و زن با مشاركت در امر توليد و وضع واحد در امور توزيع و تغذيه (هم سفره بودن) با سكونتگاه مشترك اطلاق مي شود. (3) از آنجائي كه فعاليت هاي توليدي خانواده بر اساس تقسيم كار انجام مي گيرد و زنان نيز در اين امر نقش مهمي بر عهده دارند. بدون وجود زن خانواده ايلي نمي تواند مفهوم واقعي داشته باشد. ويژگي هاي اساسي خانواده عشايري در مقايسه با خانواده شهري بازشناخته مي

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »