با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (آشنائی با پروتکل DNS) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

2

‏آشنائی با پروتکل‏ ‏ DNS‏

DNS‏ از کلمات Domain Name System‏ اقتباس و‏ ‏ يک پروتکل شناخته شده در عرصه شبکه های کامپيوتری خصوصا" اينترنت است . از پروتکل فوق به منظور ترجمه‏ ‏ اسامی کامپيوترهای ميزبان و Domain‏ به آدرس های IP‏ استفاده می گردد. زمانی که شما آدرس www.srco.ir‏ را در مرورگر خود تايپ می نمائيد ، نام فوق به يک آدرس IP‏ و بر اساس يک درخواست خاص ( query‏ )‏ ‏ که از جانب کامپيوتر شما صادر می شود ، ترجمه می گردد .‏تاريخچه DNS‏

DNS‏ ، ‏زمانی که اينترنت تا به اين اندازه گسترش پيدا نکرده بود و صرفا" در حد و اندازه يک شبکه کوچک بود ، استفاده می گرديد . در آن زمان ، اسامی کامپيوترهای ميزبان به صورت دستی در فايلی با نام HOSTS‏ درج می گرديد . فايل فوق بر روی يک سرويس دهنده مرکزی قرار می گرفت . هر سايت و يا کامپيوتر که نيازمند ترجمه اسامی کامپيوترهای ميزبان بود ، می بايست از فايل فوق ‏استفاده می نمود . همزمان با گسترش اينترنت و افزايش تعداد کامپيوترهای ميزبان ، حجم فايل فوق نيز افزايش و‏ ‏ امکان استفاده از آن با مشکل مواجه گرديد ( افزايش ترافيک شبکه ). ‏با توجه به مسائل فوق ، در سال 1984 تکنولوژی DNS‏ معرفی گرديد .

‏پروتکل DNS‏ ‏

DNS‏ ‏ ، يک "بانک اطلاعاتی توزيع شده " است‏ ‏ که بر روی ماشين های متعددی مستقر می شود ( مشابه ريشه های يک درخت که از ريشه اصلی انشعاب می شوند ) . امروزه اکثر شرکت ها و موسسات دارای يک سرويس دهنده DNS‏ کوچک در سازمان خود می باشند تا اين اطمينان ايجاد گردد که کامپيوترها بدون بروز هيچگونه مشکلی ، يکديگر را پيدا می نمايند . ‏در صورتی که از ويندوز 2000 و اکتيو دايرکتوری استفاده می نمائيد، قطعا" از DNS‏ به منظور‏ ‏ ترجمه اسامی کامپيوترها به آدرس های

2

IP‏ ، استفاده می شود . شرکت مايکروسافت در ابتدا نسخه اختصاصی سرويس دهنده DNS‏ ‏ خود را با نام ( WINS‏ ( Windows Internet Name Service‏ ‏ طراحی و پياده سازی نمود . سرويس دهنده فوق مبتنی بر تکنولوژی های قديمی بود و ‏از پروتکل هائی استفاده می گرديد که هرگز دارای کارائی مشابه DNS‏ نبودند .‏ ‏ بنابراين طبيعی بود که شرکت مايکروسافت از WINS‏ فاصله گرفته و به سمت DNS‏ حرکت کند .‏ ‏

از پروتکل DNS‏ ‏ در مواردی که کامپيوتر شما اقدام به ارسال يک درخواست مبتنی بر DNS‏ ‏برای يک سرويس دهنده نام به منظور يافتن آدرس Domain‏ ‏ می نمايد ، استفاده می شود .مثلا" در صورتی که در مرورگر خود آدرس www.srco.ir‏ ‏ را تايپ نمائيد ، ‏ ‏يک درخواست ‏مبتنی بر DNS‏ از کامپيوتر شما و به مقصد يک سرويس دهنده DNS‏ صادر می شود . ماموريت درخواست ارسالی ، يافتن آدرس IP‏ وب سايت سخاروش است .

‏پروتکل DNS‏ و مدل مرجع OSI‏

‏پروتکل DNS‏ معمولا" از پروتکل UDP‏ به منظور حمل داده استفاده می نمايد . پروتکل UDP‏ نسبت به TCP‏ دارای overhead‏ کمتری می باشد. ‏هر اندازه overhead‏ يک پروتکل کمتر باشد ، سرعت آن بيشتر خواهد بود . در مواردی که حمل‏ ‏ داده با استفاده از پروتکل UDP‏ با مشکل و يا بهتر بگوئيم خطاء مواجه گردد ، پروتکل DNS‏ از پروتکل TCP‏ به منظور حمل داده استفاده نموده تا اين اطمينان ايجاد گردد که داده بدرستی و بدون بروز خطاء به مقصد خواهد رسيد .

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است