چگونه به موضوع نما در معماري بينديشيم 17 ص - word (..doc) - مدیریت -

قسمتی از متن :

‏چگونه به موضوع نما در معماري ‏بينديشيم؟

‏نما در لغت نامه دهخدا به معناي صورت ظاهري هر چيزي، آنچه كه ‏در معرض ديد و برابر ‏چشم است، آنچه از بيرون سوي ديده مي شود، منظره ‏خارجي بنا و عمارت،‌ قسمت خارجي ساختمان و ‏نماسازي، فن روسازي ساختمان و ‏ساختن نماي عمارت است.

‏در سال‌هاي اخير پس از مطرح شدن دوباره اهميت ‏فضاهاي عمومي و ارزش زندگي شهري، نما اهميت ‏دوباره اي يافته است. نما در ‏عمل درون ساختمان را از بيرون و فضاي خصوصي را از فضاي عمومي ‏جدا ‏مي كند. نما حاكي از موقعيت فرهنگي سازندگان ساختمان است و نشانگر ميزان نظم طرح ‏ساختمان، ‏امكانات و ذوق تزيين و خانه آرايي طراح و مالك است. يك نما به مثابه معرفي ‏وضعيت ساكنان ساختمان ‏در بين عموم است. نما در واقع صورت ساختمان و ‏بهترين بيان حالتي است كه فرد طراح يا مالك از ‏خود در برابر بيرون دارد. ‏نماهاي داخل ساختمان بيشتر جنبه خصوصي دارند، ليكن نماهايي كه به ‏سمت ‏كوچه و بافت شهر باز مي‌شوند، جنبه عمومي تر دارند.

‏بنابراين وجوه پشت و جلوي ساختمان از يك طرف داراي نمود اجتماعي و از طرف ‏ديگر نمود مشخص ‏ساكنان خود است بنابراين نماي هر ساختمان بايد هم ‏با فضاي عمومي همبستگي داشته باشد و هم بتواند ‏حجم داخلي ساختمان را بيان ‏نمايد.

‏نماي هر ساختمان موثر در مجموعه شهري است كه در آن ‏حضور دارد و اين تاثير را در بدنه خيابان‌ها ‏يا ميدان‌ها كه در آن قرار ‏گرفته است مي گذارد. اگر به نماي ساختمان واحدي، بدون در نظر گرفتن ‏نماي ‏ديگر ساختمانها فكر شود، همگوني نماي شهري در كليت از بين ‏مي‌رود.

‏تناقض بين جنبه شهري و بيان فردي نما در صورتي ‏مي‌تواند از بين رود كه ساختمان جزيي از شهر در ‏نظر گرفته شود و ارتباطات آن ‏با محيط اطراف چند جانبه باشد. نماي رو به كوچه و خيابان بايد تابع ‏عوامل همبستگي بين نماهاي اطراف باشد. اما در عين حال بر اساس تركيبي از ‏اجزا مختلف بر حسب ‏عملكرد، ابعاد و مصالحشان شخصيت خاص خود را دارد.

‏نما در واقع يك سطح صاف و تخت نيست بلكه آن سطح انتقالي بين فضاي داخل و ‏خارج است كه با ‏عقب نشستگي و پيش آمدگي، تراس و غيره با فضاي داخل مسكن ‏ارتباط پيدا مي‌كند.

‏براي اينكه نماي ساختمان حريم خصوصي ساكنان خود ‏را حفظ كند بايد نسبت به خيابان بسته‌تر ومحفوظتر ‏باشد.

‏نماي ساختمان بايد به‌دنبال خلق يك كليت هماهنگ ‏به‌وسيله تناسب خوب پنجره ها، بازشوهاي در، ‏سايبان و محدوده سقف‌ها،‌ سازه ‏عمودي و افقي، مصالح، رنگ، عناصر تزييني و... باشد. پنجره‌ها ‏همواره با ديگر عناصر ديوار، ‌سطوح باز و بسته، تيره وروشن، صاف و ناهموار ‏را بوجود مي آورند.

‏به علت تكرار دوره اي پنجره ها، در ساختمان‌هاي ‏چند طبقه، نظم كاملي به چشم مي‌خورد. اما گاه به‌علت ‏افزايش نور در طبقات بالاتر ‏كاهش داده مي‌شود و اين نظم آهنگ خود را از دست ‏مي‌دهد.

‏جداسازي عناصر افقي و عمودي تاثير كلي در نما ‏دارد. تناسبات عناصر ساختمان لازم است با كل ابعاد ‏ساختمان مطابقت داشته باشد. ‏براي مثال در ساختمان‌هاي كوتاه عريض، ابعاد عرضي غالب خواهد ‏بود

.

‏در ساختمان‌هاي بلند عناصر باريك برتري خود رانشان ‏مي‌دهند. در و پنجره و نعل درگاه‌ها تاثير خاصي ‏در نما مي‌گذارند. ناودان‌ها، ‏سايه بانها، پيش آمدگي‌هاي سقف و بالكن‌ها ايجاد سايه هاي خاصي بر ‏روي ‏نما مي‌كنند.

‏تفاوت سطح ها بايد در نما مشخص باشد. براي مثال ‏بين طبقه همكف، ساير طبقات و طبقه انتهايي بايد ‏يك تفاوت اساسي وجود داشته ‏باشد. تركيب كلي نما در واقع نظم در اين تفاوت‌ها است.

‏عناصر اصلي نما مثل پنجره، در، سطوح و محدوده پاياني سقف و غيره در شكل، ‏رنگ، و مصالحشان ‏با يكديگر اختلاف دارند. اين عناصر معناهاي ‏متفاوتي دارند. مثلا نمي‌توان بالا و پايين پنجره و در را با ‏هم ‏هم‌رديف كرد. اگر ارتفاع اين بازشوها يكسان نباشد مي توان از ضرايب مشترك و يا ‏رنگهاي يكسان ‏استفاده نمود. نسبت‌هاي هندسي نقش تعيين كننده اي ‏در هماهنگ سازي ظاهر نما دارند. مي‌توان پنجره ها ‏را در گروه‌هاي كوچكتر تركيب ‏شده كه شكل مشخصي را ايجاد مي‌كنند دسته بندي كرد. نماها مي توانند از ‏نظر مصالح نيز با يكديگر متفاوت ‏باشند.

‏مصالح نما در رنگ، شكل، زبري و خشني نما تاثير مي ‏گذارد. مصالح بومي نشان مي‌دهد كه نما مربوط ‏به چه منطقه اي ‏است.

‏تركيب پنجره ها، ايوان‌ها، درها و به‌طور كلي ‏بازشوها، همچنين بافت و جنس نما و كمپوزسيون آن در هر ‏عصر متفاوت است و در عين حال ‏در يك تداوم شهري تغيير مي‌كند. طراح مي‌تواند نما را به عاليترين ‏حد ‏تركيب معماري برساند و يا آنرا تا حد يك سطح بدون طراحي و فكر رها كند.

‏در اعصار مختلف بازشوها به شكل مشابهي در سطح نما قرار مي‌گيرند و تنوع در ‏قرار گيري آنها تابععوامل داخلي چون بزرگي ساختمان، عريض بودن آن و يا ‏عوامل اقليمي چون جهت قرارگيري و محل ‏قرارگيري است. در پهناي ديوار نما تعبيه پنجره دو ‏جداره، آفتاب‌شكن، سايبان و ... نقش تنظيم كننده ‏شرايط آب و هوايي فضاهاي داخلي ‏را خواهد داشت.

‏در ديوارهاي باريك معاصر اين عمل با جلو و عقب ‏آمدن ساختمان انجام مي‌شود. يكي از عوامل ضروريدرهويت نما تعيين محدوده نما ‏است. نمايي مي تواند در طرح خود موفق باشد كه به اين سوال‌ها پاسخ ‏گويد.

‏محدوده عمودي جانبي ساختمان كجاست؟ خط پاياني افقي ‏ساختماني چگونه است و مرز ساختمان در ‏آسمان به چه شكل است؟ انتهاي ساختمان چگونه به ‏پايان مي‌رسد؟ گوشه‌هاي ساختمان چه وضعيدارد؟ اگر ساختمان همسايه اي ‏دارد ارتباط نماي ساختمان فعلي با نماي همسايه چگونه به ‏پايان ‏مي رسد؟ گوشه هاي ساختمان چه وضعي دارد؟ اگر ساختمان همسايه ‏دارد ارتباط نماي همسايه چگونه است و اگر در فضا قطع مي شود اين ارتباط چگونه ‏است.

‏محدوده هاي افقي ساختمان عبارتند از نقطه اتصال به ‏آسمان ( محدوده پاياني ساختمان) نقطه اتصال ‏به زمين (محل نشستن ساختمان بر ‏زمين) و پوشش ساختمان مثل بام و شيرواني. محدوده پاياني ‏ساختمان ‏بايد معناي اتمام ساختمان را با خود داشته باشد و طبقه همكف ساختمان را با ‏خود داشته باشد و طبقه ‏همكف ساختمان بايد مفهوم نشستن ساختمان بر زمين را ‏برساند. طبقه همكف بايد در محدوده قد افراد ‏كشش لازم را بر عابر پياده و ‏بيننده ايجاد كند.

‏كنج يا گوشه نما در واقع محل برخورد دو نماي عمود ‏بر هم است. كنج مي‌تواند حالت عمود 90 درجه، ‏نيم دايره يا سه وجهي را داشته

دانلود,مقاله,چگونه,به,موضوع,نما,در,معماري,بينديشيم,17,ص,دانلود

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است