پیوند ها

قسمتی از متن :
1
1) روش نلدرميد
در سال 1965 نلدروميد كارايي روش هكس، اسپندلي، هيمسورف را با تعيين
سيمپلكس هاي بدون قاعده افزايش داده اند.
روش آنها يكي از روشهاي كارآمد معمولي و در دسترس بود كه اگر تعداد متغيرها فراتر از 5 يا 6 نبود به خوبي كار مي كرد. مسئله مينيمم سازي f(x) را در نظر بگيريد. فرض كنيد x1 يك تخمين اوليه از x* باشد. و فرض كنيد رئوس اوليه سيمپلكس به طوري كه : كه بردارهايي كه متناظر و اسكالرهاي براساس فاصله ممكن كميتهاي انتخاب مي شوند و يا مي توان
(A-1)
كه در آن بردارهايي كه متناظر و است در سيمپلكس كنوني فرض كنيد:
يك راس با بيشترين مقدار تابع باشد.
يك راس با دومين مقدار بعد از بيشترين مقدار تابع باشد.
يك راس با كمترين مقدار تابع باشد.
مركز ثقل تمام رئوس به جز راس باشد. يعني:
همچنين فرض كنيد و ...
2
سپس روش پيشنهادي نلدرميد را براي min سازي f(x) به صورت زير توصيه مي كنيم:
1) راس هاي سيمپلكس اوليه را همانطور كه در بالا شرح داده شد انتخاب كنيد و مقدار f(x) را براي هر كدام از آن راس ها مشخص كنيد.
2) بازتاب: بازتاب xh را با استفاده از عامل بازتاب تعيين كنيد يعني را طوري پيدا كنيد كه
يا
3) اگر پس را با جايگزين كنيد و سپس به مرحله 2 بازگرديد.
4) انبساط: اگر ، سيمپلكس را با استفاده از عامل بسط بسط دهيد يعني را به صورت زير پيدا كنيد. (شكل 3-3)
يا
الف) اگر باشد را با جايگزين كنيد و به مرحله 2 بازگرديد.
تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است
برچسب های مهم